Strona Główna
aktualności
pomoc psychologiczno-
pedagogiczna
pomoc logopedyczna
Warsztaty
Nasze publikacje
pisali  o nas
Jak dojechać
e-mail

 

*

Na terenie szkóŁ rejonowych odbędą się spotkania pracowników poradni z rodzicami dzieci z rocznika 2003 na temat gotowości szkolnej

 

TERMINY  SPOTKAŃ 

 

SP 24  - 10.03.2009r.  godz. 17.00

SP 23  - 17.03.2009r.  godz. 18.00

SP 81  - 17.03.2009r.  godz.17.30

SP 52  - 19.03.2009r.  godz.  17.00

SP 39  -  23.03.2009r.  godz. 17.30

SP 35  -  24.03.2009 r.  godz. 18.00

SP 49  -  24.03.2009r.  godz. 17.00

SP  27  -  25.03.2009 r.  godz. 17.00

SP 70  -  25.03.2009r.  godz.17.00

SP 82  -  26.03.2009r.  godz. 17.00

SP 17  -  31.03.2009r.  godz.17.00

 

*

  

PORADNIA

PSYCHOLOGICZNO – PEDAGOGICZNA NR1

W GDAŃSKU

w ramach

Priorytetu VII Promocja integracji społecznej

Działania 7.2 Przeciwdziałanie wykluczeniu i wzmocnienie sektora ekonomii społecznej

Poddziałania 7.2.1 Aktywizacja zawodowa i społeczna osób zagrożonych wykluczeniem społecznym

 

rozpoczyna realizację projektu

 

JESTEŚMY BLISKO CIEBIE

 

PORADNICTWO PSYCHOLOGICZNE, PSYCHOPEDAGOGICZNE I ZAWODOWE WSPARCIEM DLA OSÓB ZAGROŻONYCH WYKLUCZENIEM SPOŁECZNYM

 I ICH OTOCZENIA

 

w okresie

od 1 marca 2009 r., do 31.03.2010 r.

 

Projekt skierowany jest do osób zameldowanych w powiecie Miasta Gdańsk:

 

Młodzieży w wieku od 15 – 25 lata

  • Uczniów gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych,
  • Podopiecznych gdańskich filii MOPS
  • Podopiecznych objętych nadzorem kuratorów sądowych

 

Otoczenia osób zagrożonych wykluczeniem społecznym

  • Rodzin,
  • Nauczycieli, wychowawców, pedagogów szkolnych,
  • Kuratorów sądowych,
  • Opiekunów w ośrodkach pomocy społecznej i ośrodkach szkolno – wychowawczych

 

 

 

W ramach projektu oferujemy:

 

Porady psychologiczne, pedagogiczne oraz z zakresu doradztwa zawodowego,

których celem jest udzielenie pomocy w rozwiązywaniu problemów stojących na drodze do integracji społecznej i zawodowej młodzieży  oraz wspieranie w podnoszeniu kompetencji wychowawczych jej otoczenia.

 

Biorąc udział w projekcie :

 

  • Nabędziesz umiejętności konstruktywnego radzenia sobie z sytuacjami trudnymi,
  • Określisz predyspozycje i możliwości oraz aspiracje zawodowe,
  • Zwiększysz poczucie własnej wartości , zaufania we własne siły i motywacji do podejmowania wysiłku,
  • Rozwiniesz kompetencje rodzicielskie i wychowawcze

 

*

Zapraszamy rodziców, nauczycieli i uczniów do Punktu Konsultacyjnego, który rozpoczął działalność w Szkole Podstawowej  Nr 23  w Gdańsku-Oliwie ul Opacka 7

 

Nasi psycholodzy udzielają porad w każdą środę w godzinach

14,30 – 18,30 i piątek w godzinach 14,00 – 18,00 oraz w poniedziałki - 17 listopada i 01 grudnia
w godzinach 14,00 – 18,00

 

Dodatkowe informacje można uzyskać w Poradni

pod numerem 058 341 87 58

 

*

OGÓLNOPOLSKI  PROGRAM

WSPIERANIA UMIEJĘTNOŚCI WYCHOWAWCZYCH

RODZICÓW I NAUCZYCIELI

 

Szkoła dla Rodziców i Wychowawców to program spotkań dla każdego, kto szuka sposobu na nawiązanie głębszych i cieplejszych relacji z dziećmi lub wychowankami.

Szkoła dla Rodziców i Wychowawców uczy nie tyle „metod” co budowania relacji w duchu podmiotowości
i dialogu.

Tematyka zajęć:

Część I – Budowanie relacji dorosły − dziecko, a w tym:

  • wyrażanie oczekiwań i ograniczeń tak, aby były przez dziecko respektowane,
  • rozpoznawanie, wyrażanie i akceptowanie uczuć,
  • aktywne, wspierające słuchanie,
  • motywowanie dziecka do współdziałania,
  • modyfikowanie niepożądanych lub nieodpowiednich zachowań dziecka,
  • uwalnianie dzieci od grania narzuconych ról w domu i szkole,
  • wspieranie procesu usamodzielniania się dziecka,
  • budowanie realnego poczucia własnej wartości dziecka,
  • konstruktywne rozwiązywanie konfliktów.

Część II – Wspieranie procesu budowania wzajemnych (opartych na więzi i szacunku) relacji między dziećmi:

  • rywalizacja i zazdrość między dziećmi,
  • kłótnie, bójki dzieci i różne inne trudności,
  • problem sprawiedliwości, ulubieńców i egoizmu,
  • wpływ ról na relacje między dziećmi.

Program realizowany jest w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr 1 w Gdańsku – Wrzeszczu, ul: Obywatelska 1. Każda część obejmuje 10 cotygodniowych spotkań. Zapisy telefon:  0 58 341 87 58 .

Aktualnie prowadzony jest nabór do  2 grup rozpoczynających spotkania :

1)  24.09.2008  g. 9.00 – 12.00                            2) 29.09. 2008  g. 15.00 – 18.00

ZAPRASZAMY NA ZAJĘCIA REKOMENDOWANE

PRZEZ MEN  i CMPPP.

 

*

JUBILEUSZ 50-LECIA PORADNI PSYCHOLOGICZNO – PEDAGOGICZNEJ NR 1
W GDAŃSKU

 

Serdecznie zapraszamy na

DZIEŃ OTWARTY

 11 PAŹDZIERNIKA 2008

w godzinach: 9.00 – 13.00

p r o p o n u j e m  y : 

-porady psychologów

-porady pedagogów

-porady logopedyczne (po uprzednim, telefonicznym uzgodnieniu 
 godziny spotkania)

 Oferujemy pomoc dla dzieci, młodzieży i rodziców oraz wsparcie w rozwiązywaniu problemów szkolnych, wychowawczych
 i rodzinnych

 

GDAŃSK

UL. OBYWATELSKA 1

TEL. (058) 341 87 58

*

Trzeciego września 2008 roku minęło 50 lat od powołania placówki w Gdańsku, z której bezpośrednio wywodzi się nasza Poradnia. Zamierzamy uczcić ten fakt organizując obchody jubileuszowe 17 października  2008 roku. To będzie dobry moment do powrotu do historii, podsumowania naszych osiągnięć
i zaprezentowania planów na przyszłość.

 

A oto historia naszej placówki.

H I S T O R I A    P O R A D N I

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Nr 1 wywodzi się bezpośrednio z placówki powołanej na podstawie zarządzenia Ministra Oświaty z dnia 22.03.1958r jako Poradnia Społeczno–Wychowawcza dla spraw Dzieci i Młodzieży Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Gdańsku. Była to trzecia z kolei poradnia zorganizowana w Polsce. Jej pierwsza siedziba mieściła się we Wrzeszczu przy Jaśkowej Dolinie 4

 Pierwsze zebranie nowo zaangażowanych pracowników odbyło się 3 września 1958 roku. Organizatorem i   kierownikiem placówki została p. Leokadia Kwiatkowska.  Ogółem zatrudnionych było 8 osób, w tym 1 psycholog
i 4 pedagogów. Naczelnym zadaniem powstającej poradni była pomoc dziecku, rodzicom i szkole w pokonywaniu trudności szkolnych i wychowawczych.

Przy Poradni zorganizowano także świetlicę obserwacyjno-terapeutyczną, do której kierowano dzieci mające trudności w nauce oraz sprawiające kłopoty wychowawcze. W ramach pracy terapeutycznej prowadzono zajęcia  mające na celu m.in. podnoszenie poziomu rozwoju umysłowego i budzenie zainteresowań uczestników zajęć. Została nawiązana współpraca z pobliskimi szkołami podstawowymi skąd trafiały dzieci na terapię.

W styczniu 1959 roku dla dzieci uczęszczających do świetlicy terapeutycznej zorganizowano pierwszą zabawę noworoczną. W tym samym czasie w Poradni został zatrudniony lekarz pediatra.

W lutym.1961 roku przy Poradni rozpoczęło działalność ognisko przedszkolne  dla sześciolatków,
w którym prowadzono zajęcia zgodne z programem obowiązującym w przedszkolu, łącznie z nauką języka.

Poradnia Społeczno – Wychowawcza nawiązywała kontakty z zakładami pracy zatrudniającymi głównie kobiety (m.in. Gdańskie Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego, Fabryka Wyrobów Cukierniczych  „Bałtyk”).  Pracownicy Poradni odwiedzali je i wygłaszali prelekcje na tematy związane z wychowaniem dziecka 
i przygotowaniem do nauki.

Wiosną 1963 roku w 15 gdańskich szkołach zaczęto stosować przy zapisach dzieci do klas pierwszych ankietę opracowaną przez Poradnię. Pozwalało to na bliższe poznanie dziecka, jego możliwości oraz ewentualnych braków i wad rozwojowych. Wcześniej Poradnia przeprowadziła szkolenie nauczycieli prowadzących zapisy. Rodzice zapisywanych dzieci otrzymywali informacje co do dalszej pracy i postępowania
z dzieckiem i w razie konieczności skierowanie do lekarzy specjalistów. Analiza zebranego materiału uzyskanego w wyniku stosowania ankiet pozwoliła na sformułowanie postulatów o utworzenie grup wyrównawczych w klasach pierwszych, przeszkolenie nauczycieli klas pierwszych w zakresie umiejętności usuwania nieskomplikowanych wad wymowy (pierwszy dwumiesięczny kurs dla nauczycieli rozpoczął się w Poradni już w październiku 1963 roku
i w następnych latach były prowadzone systematycznie kolejne edycje). Trzecim postulatem było skierowanie,
w porozumieniu z Higieną Szkolną, stażystów lub studentów ostatniego roku Akademii Medycznej do badań dzieci z odchyleniami rozwojowymi. Ankietowy system zapisów pozwalał zorientować się w stopniu przygotowania dzieci do nauki i pomóc dzieciom słabszym fizycznie i umysłowo w lepszym starcie szkolnym. Można było wykryć wiele wad rozwojowych i zapobiec ich pogłębianiu i drugoroczności. Dzieci, które wykazywały się brakami w dojrzałości szkolnej, otrzymywały skierowanie do grupy wyrównawczej, a ich postępy były kontrolowane po kilku miesiącach. Praca w grupie pozwalała na zniwelowanie braków i wyrównanie poziomu uczniów do poziomu ich rówieśników  w pozostałych klasach pierwszych
.

W owym czasie częsta i ścisła była współpraca kierownictwa Poradni z prasą Wybrzeża, która popularyzowała zamierzenia i osiągnięcia placówki. Wyrazem uznania dla poczynań Poradni był prezent od Zakładów Radiowych w postaci aparatu radiowego.

W 1963 roku odbyły się uroczystości związane  z pięcioleciem  Poradni TPD. Udział w nich wzięli przedstawiciele Kuratorium, Wydziału Zdrowia, prezesi oddziałów TPD. Referat programowy wygłosiła doc. dr
R. Miller.

W marcu 1964 roku dzieci ze wszystkich szkół gdańskich zapisywane do klas pierwszych zostały objęte badaniami opracowanymi przez Poradnię. Poradnia proponowała też szkołom nowe metody nauki. I tak w Szkole Podstawowej Nr 39.wprowadzono System Morozowa (kolorowe klocki) jako pomoc do nauki matematyki.

Uzupełnieniem profilaktycznej funkcji Poradni było opracowanie  w 1965 roku „Karty ucznia” dla dzieci rozpoczynających naukę, która została wprowadzona  we wszystkich gdańskich i sopockich szkołach.

4 czerwca  1965 roku Minister Oświaty wydal zarządzenie włączające dotychczasowe poradnie społeczno - wychowawcze TPD do sieci  Kuratorium. Nastąpiła także zmiana nazwy na Poradnię Wychowawczo-Zawodową.

We wrześniu 1966 roku zmieniony został profil działalności poradni. Oprócz zadań związanych z selekcją
i wychowaniem zajęto się preorientacją zawodową mającą na celu przygotowanie uczniów do wyboru zawodu.
W listopadzie 1966 roku Poradnia zorganizowana pierwszą Konferencję  dla nauczycieli klas VIII na tematy związane z wyborem przez uczniów zawodu oraz określeniem ich przydatności zawodowej. Referaty wygłosili pracownicy Poradni, Kuratorium i Wydziału Zatrudnienia. Pracownicy Poradni - psycholog dr Jan Szwarc przedstawił profil osobowości ucznia, lekarz dr Wanda Waligóra omówiła schorzenia u młodzieży
i przeciwwskazania do wyboru zawodu, dyrektor  Leokadia Kwiatkowska przedstawiła konspekt pogadanki
o wyborze zawodu, bibliografię, wykaz filmów. Przedstawiciel Wydziału Zatrudnienia zobowiązał się do współpracy ze szkołami podstawowymi i umożliwienia zwiedzania zakładów pracy przez uczniów kończących naukę.

W październiku 1967 roku na drugiej Konferencji dla wychowawców klas VIII przedstawiono projekt ankiety dla uczniów i rodziców, omówiono kalendarz zajęć zawodoznawczych mających rozwijać  zainteresowania i zamiłowania uczniów. Poruszono także potrzebę zorganizowania dni otwartych w technikach
i szkołach zawodowych dla uczniów klas VIII, zwrócono uwagę na potrzebę współpracy nauczycieli z lekarzem szkolnym, w celu poprzedzenia obserwacjami uczniów badań przydatności fizycznej.

W 1966 roku Poradnia nawiązała kontakt z Polskim Radiem – audycje były nagrywane w studio i na terenie placówki.

W 1969 roku kierownictwo placówki objął mgr Paweł Szefka i pozostał na tym stanowisku do 1972 roku.
W  tym okresie zostały opracowane nowe formularze ułatwiające organizację pracy, wspólnie z Okręgową Poradnią Wychowawczo-Zawodową opracowano skrypt dla potrzeb preorientacji zawodowej, prowadzono systematyczne badania uczniów klas II szkół podstawowych w celu wczesnego wykrywania opóźnień rozwojowych i właściwego ukierunkowania dalszego kształcenia w klasach wyrównawczych lub szkołach specjalnych. Na podstawie własnych opracowań Poradnia wystąpiła do Wydziału Oświaty z wnioskiem
o zwiększenie ilości placówek specjalnych. Równocześnie mgr Paweł Szefka zabiegał o utworzenie kolejnych poradni dzielnicowych  na Stogach i Przymorzu. Siedziba placówki została poddana generalnemu remontowi, dzięki czemu zyskano trzy nowe gabinety do badań. W tym czasie zatrudnionych w Poradni było już 10 pracowników pedagogicznych.

Nowe zmiany w Poradni przyniósł rok 1972. Po raz pierwszy mianowanym dyrektorem Poradni została mgr Maria Marcinowska, która pozostawała na tym stanowisku do 1976r. W tym czasie w Poradni powstał zespół reedukacyjny z zakresu dysgrafii i dysleksji, nawiązano współpracę z przedszkolami specjalnymi i Szkołą Życia, zorganizowano pracownię logopedyczną, doprowadzono do powstania zespołów wyrównawczych w kolejnych szkołach w oparciu o wyniki badan testem pedagogicznym Matuszczyka. Jesienią 1972 roku Poradnia gościła  znanego psychologa z USA prof. S.P. Younga, którego ze specyfiką pracy Poradni zapoznała p.Teresa Król
z Uniwersytetu Gdańskiego.

W 1975r. usamodzielniły się filie Poradni na Przymorzu i Stogach. W ich organizacji wydatnie pomagała dyrektor M. Marcinowska. Poradnia Nr 1 przy Jaśkowej Dolinie objęła swoją pomocą szkoły z obszaru Wrzeszcza, Oliwy i Zaspy, w których uczyło się ok. 16 tys. uczniów.

Praca Poradni nadal obejmowała poradnictwo zawodowe, badania dojrzałości szkolnej, prowadzenie badan psychologicznych i pedagogicznych, wykrywanie zaburzeń rozwojowych i kwalifikowanie uczniów do odpowiednich form kształcenia. Osoby badające ściśle współpracowały z organizacjami społecznymi takimi jak TPD, PCK, czy Radami Osiedla, gdy zaszła konieczność oddziaływania środowiska, udzielały porad  rodzicom
i nauczycielom dzieci wymagających pomocy – nie wszystkie bowiem dzieci pozostające pod opieką poradni wymagały skierowania do szkól specjalnych.

Coraz większym zainteresowaniem cieszyły się porady zawodowe dla uczniów kończących szkoły podstawowe, gdyż tylko nieliczni z nich mieli skonkretyzowane plany zawodowe, poparte uzdolnieniami. Pracownicy Poradni udzielali porad, prowadzili badania, pomagali w podjęciu decyzji. Prowadzone były cykliczne spotkania z młodzieżą, projekcje filmów zawodoznawczych.

W sierpniu 1976 roku stanowisko dyrektora Poradni objęła mgr Teresa Czech (po wyjeździe p. Marii Marcinowskiej do pracy w Centrum Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej w Warszawie) i pozostawała na tym stanowisku do 1980 roku.  Poradnia w dalszym ciągu uczestniczyła w przedsięwzięciach związanych
z preorientacją zawodową, włączyła się w organizację Dni Techniki, współpracowała z Wydziałem Zatrudnienia.

Opieką psychopedagogiczną objęte zostały wszystkie dzieci sześcioletnie z rejonowych szkół
i przedszkoli. Zostało zorganizowane szkolenie dla nauczycieli nt. dysleksji mające na celu poszerzenie ich wiedzy w zakresie rozpoznawania u dzieci deficytów rozwojowych, udzielania im pomocy i objęcia pracą wyrównawczą.

Jesienią 1977roku Poradnia otrzymała na swoją siedzibę samodzielny budynek po Szkole Życia,  przy ulicy Obywatelskiej 1 we Wrzeszczu.  Budynek wymagał wielu prac adaptacyjnych i przystosowania do specyfiki pracy poradni.

Kolejnym dyrektorem Poradni we wrześniu 1980 roku został mgr Mieczysław Kocięcki i pozostał na tym stanowisku do chwili przejścia na emeryturę w 1983r. Dyrektor Kocięcki doprowadził do wykwaterowania
z budynku placówki JOFK, dzięki czemu Poradnia zyskała dodatkowe pomieszczenia dla swoich pracowników.

Na terenie Poradni powstał Punkt Konsultacyjny Poradnictwa Zawodowego dla rodziców i uczniów. Psycholodzy i pedagodzy prowadzili praktyki studenckie dla Uniwersytetu Gdańskiego. Istniała współpraca
z Poradnią Przemysłową, Izbą Rzemieślniczą, Poradnią Nerwic, Rodzinnym Domem Dziecka, sądem i innymi instytucjami działającymi na rzecz dzieci i młodzieży.

W lutym 1984r. stanowisko dyrektora Poradni objęła mgr Wiesława Czerepak, a Jej następczynią została w 1987 roku mgr Elżbieta Budziwojska. W tym czasie w Poradni powstał zespól socjoterapii dla dzieci
z zaburzeniami emocjonalnymi, równocześnie prowadzona była terapia rodzin dzieci uczęszczających na zajęcia. Opieką zostały też objęte dzieci wybitnie zdolne, nawiązano współpracę z organizatorami Odysei Umysłu,  rozpoczęto  treningi myślenia twórczego.  Została podjęta współpraca z Polskim Towarzystwem Logopedycznym, co pozwoliło słuchaczom studium na odbywanie praktyk w Poradni. W dalszym ciągu w Poradni działał punkt konsultacyjny z zakresu preorientacji zawodowej i zespól reedukacyjny.

Jesienią  1996 roku Poradnię odwiedzili pracownicy Oświaty ze Szwecji. 

 W  roku 1993 decyzją Kuratora Oświaty w Gdańsku z dnia 14 września na podstawie rozporządzenia MEN (Dz.U. Nr 67) .uległa zmianie nazwa poradni na Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Nr 1.

W 1997 roku nastąpiła kolejna zmiana na stanowisku dyrektora. Po raz pierwszy została nim jedna z osób zatrudnionych w Poradni, która wygrała konkurs na to stanowisko – mgr Elżbieta Boroszewska.

W 1998r. Poradnia podjęła inicjatywę przeprowadzenia badan sondażowych w rejonowych szkołach
i przedszkolach, mających na celu wykrywanie deficytów rozwojowych utrudniających naukę czytania i pisania
u dzieci sześcioletnich. Przez kolejnych 9 lat badaniami objętych zostało ok. 4000 dzieci. Uczniowie z deficytami zyskali szansę dodatkowej pomocy od pierwszych dni nauki w szkole, a rodzice i nauczyciele wskazówki do pracy z dziećmi.

W 1999 roku wszyscy pracownicy zostali przeszkoleni przez  Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej w Warszawie, dzięki czemu w Poradni powstała „Szkoła dla Rodziców”. Kolejka rodziców oczekujących na kolejne edycje zajęć ciągle wydłużała się, „szkoła” zyskała rozgłos i bardzo pochlebne opinie. Na jej temat ukazywały się artykuły w prasie lokalnej i ogólnokrajowej. Co roku zajęcia kończyło kilka grup rodziców, w ciągu kilku lat ukończyło „szkołę” setki osób.

Na podstawie rozporządzenia MENIS Nr 46 z dnia 11.12.2002 roku priorytetami  działalności stała się praca profilaktyczna i doradcza ukierunkowana na wspieranie naturalnego rozwoju dzieci i młodzieży, pogłębianie umiejętności wychowawczych rodziców, nauczycieli i innych osób uczestniczących w procesie wychowania
i edukacji, a także promowanie zdrowego stylu życia. Klientami Poradni były osoby, które  potrzebowały pomocy
w zakresie diagnozy, konsultacji, terapii, doradztwa, psychoedukacji i informacji.

W 2003 roku dwie pracownice Poradni  zostały zaproszone przez Radio Gdańsk do prowadzenia cyklu audycji i udzielania  na antenie porad wychowawczych. Audycje miały wspólny tytuł  „Pytania do eksperta”.

Poradnia nawiązała kontakt i współpracę z wieloma instytucjami – Sądem, Caritasem, Centrum Interwencji Kryzysowej, MOPS, Urzędem Pracy (warsztaty dla bezrobotnych), Kurią Biskupią (warsztaty dla stypendystów „Dzieło Trzeciego Tysiąclecia”).

W Poradni prowadzono wiele zajęć m.in. terapię pedagogiczną indywidualną i grupową dla uczniów mających problemy z pisaniem i czytaniem, terapię logopedyczną, terapię jąkania, zajęcia dla uczniów ze specyficznymi trudnościami w nauce matematyki, zajęcia dla uczniów zdolnych, terapię moczenia nocnego, terapię dla dzieci z nieharmonijnym rozwojem i problemami emocjonalnymi.

Pracownicy byli autorami podręczników, testów, programów, nieustannie szkolili  się i awansowali. W tym czasie w Poradni zatrudnionych było 18 psychologów i pedagogów, 3 logopedów i 2 lekarzy.

W 2007 roku mgr Elżbieta Boroszewska po dziesięciu latach kierowania placówką, przeszła na emeryturę, a mgr Anna Olczak, wieloletni psycholog Poradni wygrała konkurs na stanowisko dyrektora i historia toczy się dalej…

  

 

NOWA PROPOZYCJA ZAJĘĆ DLA NAUCZYCIELI

 WARSZTATY PSYCHOEDUKACYJNE DLA NAUCZYCIELI UCZĄCYCH DZIECI
Z OBJAWAMI NADPOBUDLIWOŚCI PSYCHORUCHOWEJ

 Jak radzić sobie z dzieckiem nadpobudliwym w klasie

 Ramowy program zajęć warsztatowych

Ø  Spotkanie wstępne, integracyjne

Ø  Specyfika dziecka z ADHD, zachowaniami opozycyjno-buntowniczymi oraz zaburzeniami zachowania

Ø  Strategie radzenia sobie w klasie z objawami nadruchliwości, impulsywności
i zaburzeniami uwagi

Ø  Jak skutecznie wydawać polecenia

Ø  Jak skutecznie chwalić dziecko nadpobudliwe

Ø  ABC zachowania

Ø  Jak stosować wzmocnienia

Ø  Jak stosować gospodarkę żetonową

Ø  Tworzenie norm i zasad

Ø  Kara a konsekwencja. Stosowanie konsekwencji w praktyce

Ø  Planowanie interwencji w przypadku trudnych zachowań

Ø  Współpraca z rodzicem dziecka nadpobudliwego

 

 Zajęcia odbywać się będą co dwa tygodnie w poniedziałki w godz. 12.30 -14.00

Prowadzenie: mgr Joanna Chromik-Kovaćs

 

Chętnych nauczycieli prosimy o kontakt telefoniczny z Poradnią najpóźniej do końca października 2007 roku

Numer telefonu Poradni: (58) 341-87-58

                        *

Poradnia oferuje także:

Terapię indywidualną prowadzoną w nurcie Terapii Krótkoterminowej Skoncentrowanej na Rozwiązaniu SFA  z elementami ustawień systemowych i terapii Gestalt dla młodzieży, rodziców, rodziców z dziećmi.

Comiesięczne spotkania grupy wsparcia dla nauczycieli i wychowawców.

Zapraszamy nauczycieli, którzy w grupie profesjonalistów chcą doskonalić swoje umiejętności wychowawcze, znaleźć skuteczne sposoby radzenia sobie z trudnymi sytuacjami związanymi z wykonywaniem zawodu.

Zajęcia warsztatowe dla nauczycieli . Nowa propozycja - warsztaty dotyczące profilaktyki wypalenia zawodowego.

 

                        *

Szanowni Rodzice !

Czytajcie dziecku codziennie 20 minut !

Dzieci w każdym wieku potrzebują bliskości rodziców. 

Gdy poświęcamy im czas w przyjaznej atmosferze, budujemy ich siłę emocjonalną na całe życie. 

Dzieci, którym przez wiele lat codziennie czytamy, same chętnie będą czytać. 

Dzieci, które czytają, potrafią mądrzej myśleć, mają większą wiedzę, podejmują lepsze decyzje, zwykle lepiej radzą sobie w życiu, w szkole i w późniejszej pracy. 

Czytanie powinno się dziecku zawsze kojarzyć z radością, nigdy z przymusem, stresem, karą czy nudą.

    

                                                                                 W listopadzie 2003 roku w naszej Poradni powstał z inicjatywy Pani Anny Szczepańskiej Antykwariat Dziecięcy”, w którym:

         ·        można otrzymać książki i czasopisma do czytania

         ·        można oddać przeczytane książki

                           

                                                                                                      Podzielmy się książkami !

 

 

*

NOWE ZAJĘCIA W PORADNI

PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNEJ NR 1

 

W związku z rozszerzeniem oferty naszej poradni istnieje możliwość skorzystania z następujących form pomocy:

 

·      diagnoza dzieci i młodzieży z podejrzeniem zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) i/ lub z zaburzeniami zachowania

·       konsultacje i porady dla rodziców dzieci nadpobudliwych psychoruchowo

·      przeprowadzenie wykładu podczas wywiadówki dla rodziców nt. nadpobudliwości psychoruchowej oraz zaburzeń zachowania

·      konsultacje indywidualne dla nauczycieli uczących w klasie, do której uczęszcza uczeń z ADHD i/ lub z zaburzeniami zachowania

·       warsztaty dla nauczycieli uczących w klasie, do której uczęszcza dziecko z ADHD i/lub z zaburzeniami zachowania „Jak radzić sobie z uczniem nadpobudliwym w klasie?”

·       szkolenia rad pedagogicznych nt. zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi oraz zaburzeń zachowania

 

ZAPRASZAMY

Realizacja oferty – Joanna Chromik – Kovačs, psycholog kliniczny

Wszelkie spotkania należy umawiać wcześniej

Tel. (058) 341 – 87 – 58

*

„NARKOTYKI – SPRAWA RODZINY”

 

Informujemy, że w ramach ogólnopolskiej kampanii :„Bliżej siebie – dalej od narkotyków” organizowane są w Poradni  spotkania dla rodziców dzieci w wieku 
od 13 lat.

 ü     Temat:  „ NARKOTYKI – SPRAWA RODZINY”

                         – spotkanie  psychoedukacyjne dla rodziców

 ü     Cel:  przedstawienie faktów i informacji  dotyczących zjawiska  

                   narkomanii, dyskusja nad problemami,  umożliwienie rodzicom

                   wyrażenia własnych obaw i przedyskutowanie sposobów radzenia 

                   sobie z tymi problemami, gdyby zaistniały. 

ü     Organizator: Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna Nr 1 w Gdańsku 

ü     Spotkanie prowadzą: Anna Olczak, Beata Walczak – psycholodzy

 Wszystkich zainteresowanych prosimy o kontakt telefoniczny.

 *

NOWE ZAJĘCIA- TRENING MYŚLENIA TWÓRCZEGO
 

Poradnia od 1993 roku prowadzi zajęcia dla uczniów zdolnych. W II semestrze 07/08 również rozpoczną się zajęcia dla grupy uczniów ze szkół podstawowych. Niżej prezentujemy krótki artykuł oraz wskazówki jak rozpoznać zdolne dziecko.


D z i e c k o   z d o l n e

          Każdy rodzic marzy o tym, by jego dziecko było bardzo zdolne, żeby osiągało sukcesy w szkole. Aby tak się stało trzeba wspierać wrodzone zadatki dziecka i odpowiednio kierować nim.

 Jeżeli zaobserwujemy u naszego dziecka, że uczy się szybko tego, na co inni potrzebują powtórek i czasu, lubi eksperymentować oraz rozwiązywać zadania umysłowe oraz praktyczne, ma oryginalne pomysły zabawowe i bujną wyobraźnię, chętnie słucha muzyki, śpiewa, rysuje niezwykłe rysunki, zadaje bardzo dużo pytań
i samo formułuje problemy, warto udać się do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, gdzie psycholog sprawdzi rozwój intelektualny dziecka i potwierdzi, czy mamy do czynienia z dzieckiem o ponadprzeciętnej sprawności umysłowej. Powie też jak pracować z dzieckiem i doskonalić jego mocne strony. 

Sprawność intelektualna to nie wszystko, równie ważny jest rozwój emocji
i uczuć dziecka. Żeby dziecko w pełni wykorzystywało swój potencjał  umysłowy  musi umieć nawiązywać prawidłowe kontakty emocjonalne z otoczeniem, panować nad swoimi uczuciami. Cudowne dziecko jest czasami utrapieniem dla swoich rodziców – jest nadwrażliwe, szczególnie silnie przeżywa wzloty i upadki, euforie
i załamania. Odczuwa swoją inność i nie potrafi sobie z tym poradzić. Gdy szuka swoich prawdziwych zainteresowań i pasji przeżywa rozterki i niepokoje. Rodzice zdolnego dziecka muszą zdawać sobie sprawę, że ich dziecko  to nie tylko intelekt. Takie dziecko również potrzebuje czułości, zainteresowania swoją osobą ze strony najbliższych, wsparcia emocjonalnego. 

Równie starannie należy dbać o dziecko mniej zdolne – nigdy do końca nie wiadomo, co tak naprawdę w nim drzemie. Mamy wiele przykładów, jak
z przeciętnego ucznia wyrośli geniusze - najlepszym z nich jest Albert Einstein.

 Rodzice, którym bardzo zależy na rozwijaniu potencjalnych zdolności umysłowych dziecka mają możliwość skorzystania z zajęć organizowanych na terenie naszej Poradni. Są to treningi myślenia twórczego, pozwalające oderwać się od schematów myślenia i barier narzucanych dziecku od wczesnego dzieciństwa. 

Już w przedszkolu dziecko dowiaduje się, co jest poprawne, prawidłowe, wpaja się mu schematy myślowe, uczy ujednoliconych zasad rozwiązywania problemów. Osoba   twórcza przyjemność czerpie z samego tworzenia. Wymyślanie nawet najbardziej odległych od pierwotnego pojęcia metafor i analogii, abstrahowanie, dokonywanie skojarzeń, transformacji, ćwiczenia na personifikacje pomagają poczuć w sobie „moc tworzenia”, prowadzą w kierunku myślenia twórczego. Zajęcia te to również doskonały trening umiejętności interpersonalnych, kontroli emocji, kształtowania pozytywnej, realistycznej samooceny. Rozwijaniu zdolności twórczych sprzyja sprzyjająca, serdeczna atmosfera, poczucie swobody eksperymentowania i przyzwolenia na możliwość popełniania omyłek.

 Wszystkie te założenia treningu są realizowane w formie doskonałej zabawy w gronie rówieśników, gdzie można zaprezentować siebie, ale i nauczyć się tolerancji dla odmiennych pomysłów i osobowości, rozwinąć umiejętności współdziałania w grupie i wrażliwość na innych.  

    P o  c z y m  r o z p o z n a ć  w y b i t n i e   z d o l n e  d z i e c k o

 ·        Zadaje bardzo dużo pytań

·        Jest bystrym obserwatorem, samo formułuje problemy

·        Wcześnie zaczyna czytać i pisać

·        Używa poprawnie wielu bardzo trudnych słów

·        Łatwo koncentruje się na zadaniach umysłowych

·        Uczy się szybko tego, na co inni potrzebują powtórek i czasu

·        Z przyjemnością wykonuje różne zadania umysłowe, samo układa łamigłówki i gry umysłowe

·        Lubi eksperymentować i rozwiązywać zadania praktyczne

·        Rysuje oryginalne rysunki, odróżniające się od wytworów innych dzieci

·        Ma oryginalne pomysły zabawowe

·        Przewodzi zabawach i grach zespołowych

·        Ma bujną wyobraźnię, którą ujawnia w malowaniu, opowiadaniu,  w zabawie

·        Nie zraża się łatwo niepowodzeniami

·        Cechuje go optymizm i wiara we własne możliwości

·        Przejawia niezależną postawę wobec otoczenia

·        Chętnie słucha muzyki, śpiewa z przyjemnością, uczęszcza na zajęcia
z rytmiki, teatru, baletu

 

 

 *

Rodziców, wychowawców, nauczycieli  zainteresowanych  praktycznymi radami, ćwiczeniami ułatwiającymi  kontakt z dziećmi,  zapraszamy na

 II część „SZKOŁY  DLA   RODZICÓW i WYCHOWAWCÓW”

 

RODZEŃSTWO  BEZ  RYWALIZACJI

  

Zajęcia przeznaczone są dla wszystkich chętnych, którzy zdecydowali się na kontynuowanie „Szkoły...”

Są bezpłatne,   mają  charakter  psychoedukacyjny, realizowane  są  w  ramach    10-12  spotkań. Cykl trwa ok. 3 miesięcy. Spotkania odbywają się raz w tygodniu.

Zajęcia prowadzą psycholodzy - Barbara Falcman, Anna Olczak, Beata Walczak oraz pedagog - Hanna Jurkowska. Osoby te ukończyły szkolenia uprawniające do prowadzenia w/w zajęć.

  

Zapisy  od poniedziałku do  piątku , godziny 8.00 do 15.00.

 

Z A P R A S Z A M Y

 

 * 

Pracownicy naszej Poradni są autorami wielu ciekawych materiałów informacyjnych dla nauczycieli i rodziców przydatnych w pracy z dziećmi i młodzieżą.

Dziecko nadpobudliwe w szkole - podstawowe założenia w pracy z dzieckiem z ADHD

Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci

Pułapka zaburzeń odżywiania - Anoreksja i bulimia

O czym warto wiedzieć pracując z dzieckiem zahamaowanym psychoruchowo

Leksykon pojęć stosowanych w opiniach psychologiczno-pedagogicznych

Wskazówki dla rodziców dzieci leworęcznych

Mediaholizm, TV-holizm, komputeroholizm - czyli uzależnienie od elektronicznych mediów audiowizualnych

Objawy uzależnienia przez sektę - niepokojące sygnały

Wskazówki dla rodziców dzieci nadpobudliwych

Jak zapobiegać i radzić sobie z agresją?

Ćwiczenia zapobiegające trudnościom w pisaniu i czytaniu

Materiały do pracy z dzieckiem z gimnazjum i szkoły ponadgimnazjalnej

Materiały do pracy z dzieckiem ze starszych klas szkoły podstawowej

Co należy wiedzieć o dysleksji

9 programów komputerowych dla dzieci z dysleksją

Wskazówki dla rodziców do pracy z dziećmi robiącymi błędy ortograficzne uczęszczającymi do  klas: V, VI lub starszych szkoły podstawowej

 

*

Prezentujemy najnowszy artykuł naszej koleżanki - psychologa-terapeuty p. Elżbiety Szymankiewicz na temat terapii pedagogicznej prowadzonej w Poradni.

 

Terapia pedagogiczna w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 1 w Gdańsku

 

Opieką terapeutyczną obejmowane są dzieci i młodzież od kl. 0 do ukończenia liceum ( w zależności od potrzeb badanych uczniów i chętnych zgłaszających się na zajęcia). Zdarzają się też dzieci przedszkolne głównie z zaburzeniami grafomotoryki. Często w Poradni pomoc znajdują dzieci z głęboką dysleksją oraz z inteligencją poniżej przeciętnej (rzadko znajdujące pomoc na terenie szkoły, szczególnie wtedy, gdy wymagają indywidualnej terapii).

Prowadzone są zajęcia indywidualne i grupowe, często jednocześnie z terapią logopedyczną.

Pracuje się z dziećmi, wykorzystując, m.in. metodę W. Sherborne, Metodę Dobrego Startu, Dennisona, integracji sensorycznej, dramową, 18 struktur wyrazowych. Na zajęciach korzysta się z gier edukacyjnych, komputera. Terapeuci od wielu lat tworzą własny warsztat do pracy z dzieckiem z dysleksją.

W pracy korzysta się też z nowoczesnych podręczników z ćwiczeniami stymulującymi rozwój poznawczy i percepcyjno-motoryczny, także własnego autorstwa (np. A. Szczepańskiej, E. Szymankiewicz). Przegląd niektórych form tych ćwiczeń zawiera artykuł E. Szymankiewicz pt. „Terapia dysortografii uczniów starszych. Stymulowanie rozwoju funkcji percepcyjno-motorycznych” umieszczony w Słupskich Pracach Pedagogicznych nr 3/2004.

Terapeuci dzielą się własnymi doświadczeniami także w prasie ogólnopolskiej. W druku (w „Wychowaniu w Przedszkolu”) jest obecnie artykuł E. Szymankiewicz pt. „Dysleksja. Lepiej zapobiegać niż leczyć”. Zawiera on opis ćwiczeń praktycznych i zabaw do wykorzystania  w pracy z dzieckiem w wieku przedszkolnym. Być może niebawem ukaże się także „Dysgrafia. Lepiej zapobiegać niż leczyć.” – o stymulowaniu rozwoju motoryki małej wśród przedszkolaków. Prowadzone przez A. Szczepańską są m.in. w okresie ferii zimowych warsztaty dla dzieci, stymulujące rozwój grafomotoryki.

Artykuły zajmujące się profilaktyką dysleksji ściśle wiążą się z prowadzonymi przez Poradnię od wielu lat badaniami przesiewowymi uczniów kl. 0, mającymi na celu nie tylko zdiagnozowanie dzieci z tzw. ryzyka dysleksji, ale przede wszystkim wskazanie tych uczniów, którzy wymagają już na starcie pomocy w zespole korekcyjno-kompensacyjnym po to, by ułatwić im naukę w szkole i i zapobiegać specyficznym trudnościom w czytaniu i pisaniu.

Terapeuci służą pomocą i doświadczeniem zarówno rodzicom, jak i nauczycielom. Prowadzą konsultacje, także dla terapeutów, odpowiadają na pytania i wątpliwości rodziców, ukierunkowują samodzielną pracę w domu (jeśli uczeń chce w ten sposób pracować nad trudnościami w nauce), prowadzą szkolenia dla nauczycieli (np. pt. Jak pracować z dzieckiem z dysleksją?) i zajęcia pokazowe dla słuchaczy kursów terapii pedagogicznej.

 

Cele terapii pedagogicznej

1.     Korekta obniżonych funkcji percepcyjno-motorycznych (wzrokowych, słuchowych, ruchowych, integracyjnych)

2.     Nauka i usprawnianie umiejętności czytania ( w tym: czytania ze zrozumieniem)

3.     Nauka pisania

4.     Usprawnianie umiejętności pisania w zakresie ó i u, ż i rz, ch i h, głosek dźwięcznych, bezdźwięcznych i miękkich

5.     Wzbogacanie zasobu słownictwa

6.     Stymulowanie rozwoju funkcji językowo-słuchowych, pamięci i uwagi

7.     Budzenie ciekawości poznawczej

8.     Wdrażanie do kontroli wytworów własnej pracy

9.     Wzmacnianie poczucia pewności siebie

10.           Wzmacnianie poczucia własnej wartości dzięki m.in. osiąganiu sukcesów

11.           Kształtowanie wrażliwości na potrzeby grupy

12.           Kształtowanie umiejętności współpracy w grupie

13.           Odkrywanie swoich mocnych stron

14.           Uwalnianie od etykietek

 

Umiejętności nabywane w procesie terapeutycznym

1.     Uczeń staranniej, szybciej i poprawniej pisze, lepiej rysuje, sprawniej wykonuje czynności manualne

2.     Uczeń zna zasady ortograficzne i potrafi je zastosować

3.     Uczeń potrafi odwołać się do wiedzy ze słowotwórstwa lub fleksji podczas pisania

4.     Uczeń potrafi kontrolować swoje pisemne wytwory

5.     Uczeń ma lepszą świadomość fonologiczną, dzięki czemu sprawniej czyta

6.     Uczeń rozumie to, co czyta

7.     Uczeń usprawnia funkcje percepcyjno-motoryczne, dzięki czemu może osiągać sukces ( nie tylko na lekcjach języka polskiego, nie tylko w szkole)

8.     Uczeń łatwiej zapamiętuje, lepiej organizuje materiał, sprawniej różnicuje treści ważniejsze od mniej ważnych

9.     Uczeń sprawniej dokonuje operacji umysłowych

10.   Uczeń ma świadomość swoich mocnych i słabszych stron

 

Dla terapeutów ważne jest, by dziecko osiągało również sukces w szkole. Dlatego staramy się nawiązywać kontakt z nauczycielem np. języka polskiego. O kontakt nauczyciela z terapeutą wnioskuje się też w opinii po badaniach, jeśli uczniowi zaleca się udział w terapii pedagogicznej. Niestety rzadko to się udaje. Zawsze inicjatywa kontaktu należała do mnie (wyjaśniałam nauczycielowi rodzaj trudności, na jakie napotyka uczeń oraz co udało nam się przezwyciężyć, a co chciałabym, aby i nauczyciel docenił). Jednocześnie muszę dodać, że wielu uczestniczących w terapii było nagradzanych przez nauczyciela za wkład pracy w dodatkową pracę nad przezwyciężeniem trudności w czytaniu i pisaniu ( po udokumentowaniu tej pracy).

 

Oto zwierzenia jednego z uczestniczących w terapii pedagogicznej opublikowane w artykule E. Szymankiewicz pt. „Niełatwe życie z dysleksją” w „Forum Edukacji” nr 2-3/ 2001

„Poproszono mnie o napisanie krótkiej refleksji na temat moich problemów ... z poprawnym i estetycznym pisaniem. A już powoli o nich zapominałem. Dlaczego ?  dlatego że na najbliższe pięć lat związałem się z Politechniką Gdańską , a tam nie bardzo mam z tym styczność. Jeżeli już coś „tworzę”, to oceniana jest wyłącznie część merytoryczna i nic więcej. Na początku studiów myślałem, że ja jako dyslektyk będę miał problemy z geometrią wykreślną i rysunkiem technicznym – nic z tego. Szybko się przekonałem, że także i tu liczy się poprawny zapis, ale tylko w języku inżyniera. Nikt nie dyskryminuje mnie ze względu na to, że tuleja , którą narysowałem, bardziej przypomina kształtem kiełbasę. Tu chodzi o to, żeby tę kiełbasę odpowiednio opisać. Nie muszę chyba mówić, jak bardzo mi to odpowiada.

Nie zawsze było jednak tak różowo. W przeszłości miałem ogromne problemy z przenoszeniem swoich myśli na papier, a właściwie to problemy mieli Ci, którzy chcieli te myśli poznać. Dokładnie przypominam sobie lekcje w szkole podstawowej. Notorycznie straszono mnie, że jak nie będę pisał estetycznie, wyraźnie i co najważniejsze poprawnie, to ocena mojej pracy będzie niższa. Dosyć ciekawe stanowisko prezentowała moja nauczycielka matematyki. Twierdziła, że nie mogę mieć piątki na koniec roku właśnie ze względu na estetykę moich prac. Nie mogłem wtedy zrozumieć, jak można tak postępować - do dziś nie mogę. Muszę obiektywnie stwierdzić, że „polonistki” były dużo bardziej wyrozumiałe, bo choć robiłem mnóstwo błędów, raczej nie odczuwałem, że to może znacząco wpłynąć na moją ocenę . Pewnie dlatego - że w przeciwieństwie do pań uczących matematyki - nie były Im obce słowa: dysleksja i dysortografia. Było to dla mnie i dla wielu innych dyslektyków doskonałe usprawiedliwienie; na sprawdzianach obok nazwiska umieszczało się piękną literkę „D” i po kłopocie. Ale do czasu. Pewnego razu okazało się, że to już nie wystarczy. Aby móc, bez obaw o konsekwencje, popełniać błędy, trzeba zaliczyć dodatkowe zajęcia. I pojawił się problem. No bo jak można było wtedy nazwać dodatkowe, pozalekcyjne spotkania? W rzeczywistości same zajęcia okazały najjaśniejszą stroną tej całej „imprezy”.

Bardzo miło wspominam te spotkania. Z tego co pamiętam, większość czasu spędzaliśmy na...zabawach . Oczywiście zabawy te nie były przypadkowe, wszystkie gry związane były z tym, co sprawiało nam największe problemy, czyli ortografią. Ale to już nikomu nie przeszkadzało, najważniejsza była dobra zabawa, a jej nie brakowało. Czasami trafiali się maruderzy, lecz oni pojawiali się zazwyczaj tylko parę razy, no i mieliśmy ich z głowy.

Nikt także nie zwracał uwagi na pojawiające się reguły ortograficzne, gdyż one również ukryte były pod płaszczykiem rozrywki. Szczerze mówiąc, do dziś najważniejsze z nich pamiętam, a przecież nigdy specjalnie ich nie „wkuwałem”. Cała wiedza, którą musieliśmy pojąć, dostarczana nam była etapami, co na pewno uchroniło nas od zniechęcenia i pomagało nam wszystko dokładnie uporządkować. Krótko mówiąc - na zajęciach krzywda nam się nie działa, wręcz przeciwnie - było to połączenie przyjemnego z pożytecznym. Gorzej sprawa wyglądała z tym, co czekało nas po zajęciach, czyli codzienną pracą domową. Muszę przyznać, że tego chyba nikt nie lubił. To także nie były jakieś skomplikowane zadania: układanie krzyżówek, rebusów i tym podobnych rzeczy. Cały problem polegał na tym, że czynność tę trzeba było wykonywać codziennie, a z tym czasami był problem. Potem wszystko się nawarstwiało i ostatecznie dzień poprzedzający zajęcia stawał się... dość pracowitym.

Oczywiście jak każde zadanie domowe to także podlegało weryfikacji, a wtedy zaczynała się farsa. Wszystkie możliwe wytłumaczenia, niesamowite historie szły w ruch. Nic z tego - weryfikator był nieugięty. Na nic obietnice poprawy, prośby i tak prace trzeba było dostarczyć w wyznaczonym terminie. W przeciwnym razie czekała podwójna robota.

W tym okresie w szkole z pisaniem było o niebo lepiej, zdarzały się nawet bardzo pozytywne oceny z ortografii. Nie było szans popełniania dużej ilości błędów. Po prostu zasady pisowni mieliśmy doskonale opanowane, a wszystkie wyjątki i wyrazy, które nie podlegały zasadom, znaliśmy na pamięć. Także w liceum nie miałem większych problemów z poprawną pisownią, czasami zdarzały się jakieś drobne bezmyślne błędy, lecz była to drobnostka w porównaniu z tym, co działo się w szkole podstawowej.

Dziś sytuacja wygląda podobnie , pewnie że trochę zapomniałem, ale podstawy, które wtedy poznałem, pozwalają mi dziś normalnie funkcjonować. Na pewno wtedy także zdobyłem pewne nawyki, których na szczęście już nigdy się nie pozbędę.”

 

 

 

Publikacje terapeutów – pracowników PPP nr 1 w Gdańsku nt. dysleksji

 

1.     E. Szymankiewicz, Ó wymienne i u z serii: Ó-u bez tajemnic, wyd. Harmonia, Gdańsk 2002 (książka z ćwiczeniami głównie dla uczniów szkół ponadpodstawowych z trudnościami o charakterze dysortografii),

2.     E.Szymankiewicz, Ó niewymienne z serii: Ó-u bez tajemnic, wyd. Harmonia, Gdańsk 2002,

3.     E. Szymankiewicz, Niełatwe życie z dysleksją (cz.1) w: Forum Edukacji. Dwumiesięcznik Nauczycieli i Menedżerów Oświaty, nr 1, maj-czerwiec 2001, s. 38-40

oraz (cz.2) w: Forum Edukacji. Dwumiesięcznik Nauczycieli i Menedżerów Oświaty, nr 2 /3 , lipiec-sierpień / wrzesień-październik 2001, s. 102-106

4.     E. Szymankiewicz, Terapia dysortografii uczniów starszych. Stymulowanie rozwoju funkcji percepcyjno-motorycznych w: Słupskie Prace Pedagogiczne nr 3/2004.

5.     E. Szymankiewicz, Jak pomóc dziecku z dysortografią? w: Słupskie Prace Pedagogiczna 2005

6.     (w druku) E. Szymankiewicz, Dysleksja. Lepiej zapobiegać niż leczyć. w: Wychowanie w Przedszkolu

7.     (w przygotowaniu) E. Szymankiewicz, Dysgrafia. Lepiej zapobiegać niż leczyć. W: Wychowanie w Przedszkolu

8.     A. Szczepańska, Koty w kraty – co ty na to?, wyd. Fokus, Gdańsk 2001

9.     A. Szczepańska, Słonie w kraty – co ty na to?, wyd. Fokus, Gdańsk 2001

10.           A. Szczepańska,  Zwierzaki – figuraki  ćwiczenia ułątwiajace czytanie i pisanie dla dzieci od 7 do 9 lat wyd. Harmonia, Gdańsk 2006

11.           A. Szczepańska,  Zwierzaki – figuraki zadania grafomotoryczne, wyd. Harmonia, Gdańsk 2006

12.           A. Szczepańska,  Zwierzaki – figuraki Ćwiczenia ułatwiajace czyatnie i pisanie dla dzieci od 10 do 12 lat, wyd Harmonia 2007

                                                                                   Opracowała:

                                                                          Elżbieta Szymankiewicz

                                                                       Psycholog PPP Nr 1Gdańsk

 

*

Pedagog-terapeuta p. Joanna Tyrakowska dokonała podsumowania wyników badań sondażowych dzieci 6-cioletnich z ostatnich 9-ciu lat. Corocznie prowadzone badania pozwalają na objęcie jak najwcześniejszą pomocą dzieci, u których wykryto deficyty rozwojowe funkcji percepcyjno-motorycznych istotnych w nauce pisania i czytania.

 

 

ZESTAWIENIE WYNIKÓW BADAŃ SONDAŻOWYCH UCZNIÓW KLAS „0” PRZEPROWADZONYCH PRZEZ PRACOWNIKÓW PORADNI PSYCHOLOGICZNO -            - PEDAGOGICZNEJ NR 1 W GDAŃSKU W LATACH 1998/1999 – 2005/2006

 

 

 

Począwszy od roku szkolnego 1998/1999 pracownicy Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr 1 w Gdańsku rokrocznie przeprowadzają badania sondażowe dzieci klas „0”.

Badaniami obejmowane były dzieci uczęszczające do szkół i przedszkoli znajdujących się w tym czasie w rejonie działania Poradni, tj. szkół podstawowych  nr: 17, 23, 24, 27, 31, 35, 36, 39, 49, 52, 64, 66, 70, 81, 82, w Baninie oraz przedszkoli nr: 3, 6, 12, 15, 17, 28, 33, 39, 42, 87 oraz św. Jana de La Salle.

W poszczególnych latach następowały wahania w ilości placówek objętych programem badań sondażowych, uwarunkowane zmieniającą się ilością oddziałów przedszkolnych i w roku szk. 2005/2006 możliwościami kadrowymi Poradni.

  

I. Cel badań sondażowych

 

·         diagnostyka funkcji ważnych w procesie nabywania umiejętności czytania i pisania,

·         określenie skali problemu dzieci z fragmentarycznymi deficytami  w zakresie graficznej organizacji percepcji wzrokowej, percepcji słuchowej oraz lateralizacji,

·         podjęcie działań terapeutycznych – systemowych wobec dziecka, rodziny i nauczycieli.

 

II. Przeprowadzający badania sondażowe

 

W przeprowadzanie badań sondażowych zaangażowani byli pedagodzy i psycholodzy - prawie wszyscy pracownicy Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr 1 w Gdańsku. 

 

III. Czas badań sondażowych

 

Badania graficznej próby organizacji percepcji wzrokowej i ustalanie formuły lateralizacji wykonywane przez psychologów przeprowadzane były w pierwszym semestrze każdego roku szkolnego, natomiast wykonywane przez pedagogów badania percepcji słuchowej miały miejsce  w drugim semestrze.

 

 

IV. Zastosowane narzędzia

 

·         „Graficzna próba organizacji percepcyjnej dla dzieci w wieku 4 – 6 lat” H. Santucci

·         „Test percepcji słuchowej” – T.P.S.[13] – A. Szczepańska

·         Narzędzia do badania lateralizacji

V. Populacja uczniów w poszczególnych badaniach 

Poniższe trzy tabele zawierają informacje dotyczące ilości uczniów poddanych badaniom sondażowym poszczególnymi testami.

 

Tabela nr 1.

Liczba dzieci z klas „0” – badanie percepcji słuchowej

 

  

Rok

szkolny

 

1998 -

- 1999

 

1999 -

- 2000

 

2000 -

- 2001

 

2001 -

- 2002

 

2002 -

- 2003

 

2003 -

- 2004

 

2004 -

- 2005

 

2005 -

- 2006

Ogół badanych w latach 1998-

-2006

Placówka

 

Szkoła

 

516

 

251

 

495

 

443

 

376

 

387

 

382

 

277

 

6

 

Przedszkole

 

-

 

85

 

88

 

78

 

85

 

141

 

143

 

100

 

720

 

 

Razem

 

516

 

336

 

583

 

521

 

461

 

528

 

525

 

377

 

3847

                     

 

 

 

Tabela nr 2.

Liczba dzieci z klas „0” –badanie graficznej organizacji percepcyjnej

 

 

  

Rok

szkolny

 

1998 -

- 1999

 

1999 -

- 2000

 

2000 -

- 2001

 

2001 -

- 2002

 

2002 -

- 2003

 

2003 -

- 2004

 

2004 -

- 2005

 

2005 -

- 2006

Ogół badanych w latach 1998-

-2006

Placówka

 

Szkoła

 

546

 

242

 

503

 

453

 

436

 

403

 

399

 

280

 

 =SUM(LEFT) 3262

 

Przedszkole

 

-

 

86

 

97

 

76

 

94

 

141

 

160

 

100

 

754

 

Ilość badanych w danym roku

 

546

 

328

 

600

 

529

 

530

 

544

 

559

 

380

 

4016

                       

 

 

 

 

Tabela nr 3.

Liczba dzieci z klas „0” –badanie lateralizacji

 

 

  

Rok

szkolny

 

1998 -

- 1999

 

1999 -

- 2000

 

2000 -

- 2001

 

2001 -

- 2002

 

2002 -

- 2003

 

2003 -

- 2004

 

2004 -

- 2005

 

2005 -

- 2006

Ogół badanych w latach 1998-

-2006

Placówka

 

Szkoła

 

546

 

242

 

503

 

444

 

436

 

403

 

384

 

277

 

 =SUM(LEFT) 3235

 

Przedszkole

 

-

 

86

 

97

 

76

 

94

 

141

 

158

 

99

 

751

 

Ilość badanych w danym roku

 

546

 

328

 

600

 

520

 

530

 

544

 

542

 

376

 

3986

                     

 

 

 

VI. Organizacja i przebieg badań

 

  • Pracownicy Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr 1 w Gdańsku przeprowadzają badania po wcześniejszym uzyskaniu akceptacji rodziców dzieci i dyrekcji danej placówki oraz po ustaleniu terminów z nauczycielami sześciolatków.
  • Osoby przeprowadzające badania omawiają uzyskane przez dzieci wyniki z nauczycielami i przekazują zalecenia do pracy z poszczególnymi uczniami.
  • Na terenie Poradni odbywają się indywidualne porady dla rodziców oraz zajęcia terapeutyczne dla dzieci, które uzyskały słabe wyniki w zakresie badanych funkcji.
  • Na terenie szkół i przedszkoli odbywają się spotkania edukacyjne dla rodziców i nauczycieli.
  • Dyrektorzy szkół i przedszkoli są pisemnie informowani o wynikach przeprowadzonych badań.

 

 

VI. Analiza wyników badań w poszczególnych próbach

 

(Z uwagi na zmianę zastosowanych testów badających percepcję słuchową w poniższej analizie pominięto rok szkolny 2005/2006)

 

Każda z poniższych trzech tabel zawiera:

  • wyniki ilościowe i procentowe uzyskane przez badane dzieci  na przestrzeni lat, 
  • podsumowanie osiągnięć w zakresie każdego testu z rozróżnieniem uzyskiwanych poziomów,
  • informacje o liczbie przebadanych danym testem dzieci w konkretnym roku szkolnym.

 


 

Tabela nr 4.

Zestawienie wyników badania poziomu percepcji słuchowej w poszczególnych latach

 

Rok szkolny

1998/1999

1999/2000

2000/2001

2001/2002

2002/2003

2003/2004

2004/2005

Średni wynik dla danego poziomu w %

 

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Poziom

Wysoki

283

54,7

198

58,9

360

61,7

351

67

315

68

395

72

368

70

64,62

Średni

169

32,7

102

30,3

162

27,8

122

23

114

25

113

21

108

21

25,83

Niski

64

12,6

27

8,2

48

8,2

38

7,5

24

5

25

5

38

7

7,64

b. niski

-

-

9

2,6

13

2,3

10

2,5

8

2

9

2

11

2

1,91

Razem

516

100

336

100

583

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 521

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 461

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 542

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 525

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 100

 

Tabela nr 5.

Zestawienie wyników badania poziomu graficznej próby organizacji percepcyjnej w poszczególnych latach

 

Rok szkolny

1998/1999

1999/2000

2000/2001

2001/2002

2002/2003

2003/2004

2004/2005

2005/2006

Średni wynik dla danego poziomu w %

 

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Poziom

Wysoki

172

31,5

105

32,2

182

30,3

200

38

158

30

179

33

224

40

120

31,5

33,31

Średni

256

46,9

127

38,7

253

42,2

220

41

222

42

237

44

229

41

158

41,5

42,16

Niski

103

18,9

77

23,4

120

20,0

89

17

117

22

95

17

88

16

94

25

19,92

b. niski

15

2,7

19

5,7

45

7,5

20

4

33

6

33

6

18

3

8

2

4,61

Razem

 =SUM(ABOVE) 546

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 328

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 600

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 529

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 530

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 544

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 559

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 380

 =SUM(ABOVE) 100

 =SUM(ABOVE) 100

 

 

 

Tabela nr 6.

Zestawienie wyników badania lateralizacji w poszczególnych latach

 

Rok szkolny

1998/1999

1999/2000

2000/2001

2001/2002

2002/2003

2003/2004

2004/2005

2005/2006

Średni wynik dla danego poziomu w %

 

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Ilość osób

%

Lateralizacja

zgodna

prawostronna

 

310

 

57,1

 

188

 

57,3

 

347

 

57,8

 

286

 

54

 

312

 

58

 

324

 

60

 

314

 

58

 

221

 

59

 

57,66

zgodna

lewostronna

 

24

 

4,2

 

14

 

4,3

 

58

 

9,7

 

26

 

5

 

22

 

4

 

18

 

3

 

23

 

4

 

14

 

3,5

 

4,71

 

skrzyżowana

 

184

 

33,7

 

111

 

33,8

 

169

 

28,2

 

188

 

35,5

 

163

 

31

 

175

 

32

 

189

 

35

 

123

 

32,5

 

32.71

 

nieustalona

 

28

 

5,0

 

15

 

4,6

 

26

 

4,3

 

29

 

5,5

 

36

 

7

 

27

 

5

 

16

 

3

 

18

 

5

 

4.92

 

Razem

 

 =SUM(ABOVE) 546

 

 =SUM(ABOVE) 100

 

 =SUM(ABOVE) 328

 

 =SUM(ABOVE) 100

 

 =SUM(ABOVE) 600

 

 =SUM(ABOVE) 100

 

 =SUM(ABOVE) 529

 

 =SUM(ABOVE) 100

 

 =SUM(ABOVE) 533

 

 =SUM(ABOVE) 100

 

 =SUM(ABOVE) 544

 

 =SUM(ABOVE) 100

 

 =SUM(ABOVE) 542

 

 =SUM(ABOVE) 100

 

 =SUM(ABOVE) 376

 

 =SUM(ABOVE) 100

 

100

 


 

VII. Wnioski

 

1.           Ogółem w latach 1998/1999 – 2005/2006 pracownicy Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr 1 w Gdańsku przeprowadzili badania sondażowe: 

o   oceniające percepcję słuchową wśród 3847 uczniów klas zerowych, z czego 3127 pochodziło ze szkół, a 720 z oddziałów przedszkolnych,

o   oceniające graficzną organizację percepcyjną wśród 4016 uczniów klas zerowych, z czego 3262 – ze szkół, a 754 z przedszkoli,

o   oceniające lateralizację wśród 3986 uczniów, w tym 3235 – ze szkół i 751 z przedszkoli.

 

2.             Liczba dzieci objętych badaniami sondażowymi w poszczególnych latach wahała się między 600 a 370, z czego średnia dla jednego roku wynosiła 495 uczniów.

 

3.             Dysproporcje pomiędzy ilością przebadanych dzieci  w szkołach i przedszkolach wynikały z mniejszej liczebności grup przedszkolnych

 

4.           Podsumowując okazało się, że średnio na najwyższym poziomie:

o    w teście badającym percepcję słuchową, oceniono aż 64,51% uczniów,

o    w teście graficznej próby organizacji percepcyjnej, oceniono 33,31% uczniów.

 

5.           Najniższe wyniki uzyskało:

o   w teście badającym percepcję słuchową – 1,91% uczniów,

o   w teście badającą graficzną organizację percepcyjną – 4,61% uczniów.

 

6.           Badaniami sondażowymi percepcji słuchowej stwierdzono dobre przygotowane do nauki czytania i pisania - największy procent badanych, między 54,7%, a 72,0% uzyskiwało wyniki na poziomie wysokim.

 

7.           Analiza wyników badania percepcji słuchowej pozwala stwierdzić stały wzrost liczby dzieci, które osiągały wyniki wysokie, a tym samym zmniejszanie się liczby uczniów słabiej przygotowanych do rozpoczęcia nauki czytania i pisania.

 

8.           Zdecydowanie wolniej, ale jednak stale malała liczba dzieci uzyskujących najniższe wyniki w zakresie funkcji słuchowych.

 

9.           W sumie około 9,55% uczniów uzyskuje wyniki niskie i bardzo niskie,  a więc co najmniej tylu wymaga oddziaływań terapeutycznych w zakresie funkcji słuchowych.

 

10.       Badania umiejętności graficznej organizacji percepcyjnej wskazują, iż najwyższy procent stanowią uczniowie, których przygotowanie w tym zakresie kształtuje się na poziomie średnim (czyli odpowiednim do wieku) – 42,16%. Następną w kolejności grupę stanowią dzieci uzyskujące wyniki wysokie, średnio jest to 33,31% badanych.

 

11.       Oddziaływań terapeutycznych w zakresie graficznej organizacji percepcyjnej wymaga średnio 24,53%, a więc prawie 1/4   uczniów.

 

12.       Porównanie wyników badań lateralizacji nie wykazuje zmian w proporcjach pomiędzy uzyskiwanymi wynikami na przestrzeni lat.

 

13.       Zgodny model stronności stwierdzono się średnio u 62,36% badanych. Lateralizację zgodną prawostronną stwierdzono średnio u 57,65% dzieci, natomiast lateralizację zgodną lewostronną w tej grupie wiekowej średnio u 4,71% badanych.

 

14.       U 37,63% ogółu dzieci stwierdzono skrzyżowaną (32,71%), bądź nieustaloną (4,92%) lateralizację, co w połączeniu  z opóźnionym rozwojem funkcji percepcyjno - motorycznych może mieć niekorzystny wpływ na nabywanie umiejętności czytania i pisania.

 

15.       W Poradni organizowana jest pomoc  w postaci indywidualnych konsultacji i porad dla Rodziców dzieci uzyskujących najniższe wyniki w badaniach sondażowych.

 

16.       W przypadku, gdy pomimo zastosowanych oddziaływań terapeutycznych utrzymują się istotne opóźnienia w rozwoju funkcji percepcyjno – motorycznych uczniowie ci przechodzą pełne badania psychologiczno – pedagogiczne w Poradni określające ich gotowość szkolną.  

 

17.       Dzięki przeprowadzonym badaniom pozwalającym na wczesne rozpoznanie dysfunkcji możliwa jest pomoc dzieciom, które tego wymagają na zajęciach korekcyjno-kompensacyjnych w szkołach, od momentu rozpoczęcia nauki, a przez to zapewnienie im lepszego startu szkolnego

 

18.       Dodatkowym atutem przebadania tak dużej liczby dzieci w przeciągu ośmiu lat była możliwość obliczenia i opracowania aktualnych regionalnych norm centylowych testu „Graficzna próba organizacji percepcyjnej dla dzieci w wieku 4 – 6 lat” H. Santucci, które są stosowane od roku szk. 2006/2007.

 

19.       Doświadczenia zebrane na przestrzeni ośmiu lat utwierdzają w przekonaniu, że wszystkie dzieci, uzyskujące wyniki niskie lub bardzo niskie powinny być objęte jak najwcześniejszymi oddziaływaniami terapeutycznymi w celu wyrównywania stwierdzonych opóźnień w zakresie badanych funkcji i zapobiegania niepowodzeniom szkolnym.

 

                                                                                Opracowała:

                                                                      mgr Joanna Tyrakowska

                                                                   pedagog PPP Nr 1 w Gdańsku

 

 

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Nr 1 w Gdańsku
80-259 Gdańsk, ul. Obywatelska 1
tel. (0-58) 341-87-58
e-mail: poradnia1gda@interia.pl